سرسپرده

دوست دارم مدتی بنویسم ، نه دیگر به وزن که صد البت به احساس خود کلام ، نه از چیزی غر می زنم و نه ناله ای میکنم ، فقط خواهم نوشت به وسعت خود نبودن های در تنهائی و نداشتن های در جمع ، از تمامی احساسم که گم اش کرده ام و ادویه کلامی که دیگر تمام شده ، آری همه تهدید های لال شدنم در کلام شده آفتی که کنون دارد خشک میکند همه نهالی که به نگاه ها سبز بود ، راستی کجای دفترم کنون

#دردا