ایستادن

دیدی که یک زمان می دوی
و به اصرار و همهمه در درون خودت اعتماد میکنی که باید به انتها برسی
و
نمی رسی ، آخر انتهایی ندارد گاهاً
لذا سراب در انتها تو را گول می زند و به دویدن ادامه می دهی
اما لحظه ای خسته میشوی و دیگر ایستادن را مقبول می دانی
و تازه آن زمان است که می بینی چه لذت هایی را از دست داده ای در حین دویدن
آری
من ایستادم
بگذار بگویند کم آورده و دروغ هم نگفته اند
زیرا من خوشی و لذت با تو بودن را در حین دویدن کم آوردم
تو را

#دردا